W murach niszczonego przez wojnę napoleońską klasztoru odnaleziono manuskrypt, który zachował się w nadzwyczaj dobrym stanie. Księgę sporządzoną prawdopodobnie w 1399 r.
W XIX wieku dodano jej czerwoną oprawę i od tej pory używa się nazwy Llibre Vermell czyli Szkarłatna Księga.
Manuskrypt zawiera m.in. teologiczne traktaty, kościelne dokumenty, opisy cudów związanych z figurą Matki Bożej, a także 10 pieśni przeznaczonych do śpiewania i tańczenia dla pielgrzymów przebywających w klasztorze.
Oryginalnie manuskrypt zawierał 172 podwójne karty, z których 32 zaginęło. W księdze znajdują się zarówno kompozycje monodyczne jak i polifoniczne.
W Llibre Vermell czytamy, że tańczyć i śpiewać można było jedynie pobożne i stosowne pieśni - takie jak zachowane w księdze, zaś niestosowne rodzaje ekspresji były zabronione podczas drogi, pobytu i drogi powrotnej.