Nazwa Sacred Harp odnosi się do ludzkiego głosu, który jest najwspanialszym instrumentem, jakim obdarzył nas stwórca w dniu narodzin. Takim tytułem został opatrzony zbiór śpiewów.  w 1844 r w Stanach Zjednoczonych wydane było sto podłużnych śpiewników.  Zawierały one kilkaset 4-głosowych hymnów a capella i antyfon tworzących podstawę amerykańskiej tradycji ustnej. Różne kształty nut, w tym trójkąty, prostokąty czy też romby,  mają na celu pomóc w odczytaniu melodii . Zarówno notacja ta jak i styl śpiewania nazywa się Shape Note.

Potocznie używa się nazwy Sacred Harp od tylułu owego śpiewnika. Przez lata jest on ciągle udoskonalany, a dziesiątki kompozytorów układa nowe melodie wykorzystując tradycyjne style i zapis nutami o różnym kształcie. Obok śpiewnika Sacred Harp funckjonują również współcześnie inne takie jak:  Christian Harmony  wykorzystujący 7-kszałtną notację, The New Harp of Columbia i nowy zbiór  Northern Harmony.

Śpiewacy siedzą bo bokach pustego kwadratu tak, że każdy głos zajmuje jedną stronę. Skierowani są do wnętrza, więc mogą widzieć i słuchać siebie nawzajem. Jednak goście są zawsze mile widziani i uczestniczą w śpiewie.